روش عمل اسلیو گاسترکتومی : | دکتر شهرام نظری

Dr. Shahram Nazari


روش عمل اسلیو گاسترکتومی :


برای فیلم کلیک کنید.

یکی از روش‌های جراحی لاغر شدن، عملی‌ است که در آن معده کوچک می‌شود. و در بین عمل‌های کوچک کردن معده، اسلیوگاسترکتومی یا همان اسلیو معده به دلیل کاهش اشتها و نداشتن عوارض زیاد از محبوبیت خاصی در بین افراد چاق برخوردار است. جراحی اسلیو نوعی از جراحی چاقی است که در آن کاهش قابل توجه ظرفیت معده و ایجاد یک محدودیت اجباری و فیزیولوژیک در میزان غذای مصرفی فرد صورت می‌گیرد.

اسلیو معده کوچک کردن واقعی معده است.


این روش جراحی چاقی معمولا به صورت لاپاراسکوپی یا کم تهاجمی (Minimally Invasive Surgery) یا MIS انجام شده و جزو اعمال محدود کننده غذا (restrictive) طبقه بندی میشود . در این عمل حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد معده در طول انحنای بزرگ تا نزدیک محل اتصالش به مری توسط استاپلر (stapler) جدا شده و از بدن خارج می شود و باقی مانده معده بصورت لوله یا tube باقی می ماند و بنابراین ظرفیت پذیرش غذا نیز بصورت چشمگیری کاهش می یابد. از طرفی با توجه به ترشح هورمون تحریک کننده اشتها بنام گرلین (Gherelin) از قسمتی از معده که از بدن خارج می شود این افراد بعد از عمل اشتهای کمتری نیز برای خوردن غذا دارند. در این عمل معده در طول انحنای بزرگ تا نزدیک محل اتصالش به مری بریده و دوخته میشود و به شکل لوله در میاید.این عمل به روش لاپاراسکوپی و با استاپلر قابل انجام است.
در این روش هیچ گونه بایپس روده انجام نمی‌شود و تنها حجم معده کاهش می‌یابد. در مقایسه با آن، در بای پس معده Roux-en-Y معده را خارج نمی‌کنند بلکه تقسیم می‌کنند و پیلور را کنار می‌زنند. روش گاسترکتومی لاپاروسکوپیک لوله‌ای اولین بار برای بیمارانی که BMI بسیار بالایی داشتند به عنوان یک روش مرحله اول به روش لاپاروسکوپی انجام شد تا خطر کلی جراحی کاهش وزن کمتر شود. انجام بای پس معده Roux-en-Y یا دئودنال سوئیچ به روش لاپاروسکوپی برای بیمارانی که BMI بالای ۶۰ کیلوگرم بر متر مربع داشته باشند مشکل است. به علاوه ممکن است بایپس معده برای بیمارانی با BMI بالاتر از ۶۰ کیلوگرم بر متر مربع هستند به اندازه کافی کاهش وزن ایجاد نکند زیرا ممکن است این بیماران پس از بای پس معده به BMI طبیعی ۳۰ نرسند. برای بیمارانی که BMI بالایی دارند، دئودنال سوئیچ بسیار مؤثر است اما متأسفانه ممکن است این روش هم کاملاً خطرناک باشد. گاسترکتومی لاپاروسکوپیک لوله‌ای مرحله اول، به عنوان راه حلی منطقی برای این مشکل به وجود آمد. این روش را می‌توان برای بیمارانی که بیش از ۲۲۷ کیلوگرم وزن دارند به روش لاپاروسکوپی انجام داد. کاهش حجمی که در معده ایجاد می‌شود به این بیماران امکان می‌دهد که بیش از۴۵ کیلوگرم و بسیاری از بیماران بیش از ۹۰ کیلوگرم کم کنند. این کاهش وزن سلامتی را به طور قابل توجهی بهبود می‌دهد و بیمار را عملاً در زیر گروه افرادی که در معرض خطر کمتری هستند، قرار می‌دهد.
هنگامی که BMI بیماران کمتر (۴۵-۳۵) شد، می‌توانند برای مرحله دوم این روش، به اتاق عمل بازگردند که ممکن است دئودنال سوئیچ، بای پس معده Roux-en-Y یا حتی لپ بند باشد. به زودی مشخص شد که برخی از بیمارانی که گاسترکتومی لاپاروسکوپیک لوله‌ای داشتند نه تنها وزن زیادی کم می‌کنند بلکه کاهش وزن خود را بیشتر از زمانی که انتظار می‌رفت، حفظ می‌کنند و ممکن است از مرحله دوم عمل صرف‌نظر کنند. این موضوع موجب شد که گاسترکتومی لاپاروسکوپیک لوله‌ای تنها روش کاهش وزن محسوب شود. این فکر نخست به ذهن دکتر جانسون در انگلستان رسیده بود. سپس این روش را کمی تغییر دادند و کیسه معده را از کیسه‌ای که بیماران دئودنال سوئیچ داشتند کوچکتر کردند. در مقایسه با روش‌های گاستروپلاستی قبلی که به دلیل مشکلات مربوط به میخ دوزی، حلقه‌های سیلاستیک و تور دور کیسه معده به ندرت انجام می‌شوند، پیشرفت زیادی ایجاد شده است.

بیمارانی که شاخص توده بدنی بیشتر از ۳۵ دارند، فقط با عمل جراحی می‌توانند وزن خود را کاهش دهند.


برچسب ها:
#عمل_اسلیو معده_بهاره رهنما
#چند نکته ساده برای تسریع لاغری
#چگونه لاغر شویم؟
#درمان چاقی با مهندسی ژنتیک
#چاقی_و_عمل
#چاقی_و_ژنتیک
#جراحی_لاغری
#عمل اسلیو معده_لاغری

در مورد مطلب بالا نظر بدهید